διαταγή
[ðiaˈtaʝi]существительноеη · женский родB1
Значения
1
приказ, команда, распоряжение
order, command, directive · διαταγή του αρχηγού — приказ командира
2
судебное постановление, судебный приказ
court order, judicial order · διαταγή του δικαστηρίου — постановление суда
Грамматика
Ед. ч.
им.
η διαταγή
вин.
τη διαταγή
род.
της διαταγής
зват.
διαταγή
Мн. ч.
им.
οι διαταγές
вин.
τις διαταγές
род.
των διαταγών
зват.
διαταγές
Примеры
Ο αρχηγός έδωσε σαφή διαταγή στους στρατιώτες.
Командир отдал чёткий приказ солдатам. · The commander gave clear orders to the soldiers.
Πρέπει να εκτελέσετε τις διαταγές μας αμέσως.
Вы должны выполнить наши распоряжения немедленно. · You must follow our orders immediately.
Το δικαστήριο εξέδωσε διαταγή για κατάσχεση του ακινήτου.
Суд издал постановление об аресте имущества. · The court issued an order for the seizure of the property.
Χωρίς διαταγή, δεν μπορείτε να εισέλθετε εδώ.
Без разрешения вы не можете войти сюда. · Without authorization, you cannot enter here.