διατάραξη
[ðiaˈtaraksɪ]существительноеη · женский родC1
Значения
1
возмущение, беспокойство, расстройство
disturbance, perturbation, upset · διατάραξη της ψυχής — расстройство ума
2
нарушение, дезорганизация
disruption, disorganization · διατάραξη της τάξης — нарушение порядка
Грамматика
Ед. ч.
им.
η διατάραξη
вин.
την διατάραξη
род.
της διατάραξης
зват.
διατάραξη
Мн. ч.
им.
οι διαταράξεις
вин.
τις διαταράξεις
род.
των διαταράξεων
зват.
διαταράξεις
Примеры
Η διατάραξη του πληθυσμού ήταν εμφανής μετά τα γεγονότα.
Возмущение населения было очевидно после этих событий. · The population's disturbance was evident after those events.
Η απότομη διατάραξη της ισορροπίας προκάλεσε σοβαρά προβλήματα.
Резкое нарушение равновесия вызвало серьёзные проблемы. · The sudden disruption of balance caused serious problems.
Οι διαταράξεις στην οικονομία ανησύχησαν τους επενδυτές.
Нарушения в экономике обеспокоили инвесторов. · Disturbances in the economy worried investors.