διάταγμα
[ðiˈataɣma]существительноеτο · средний родB1
Значения
1
приказ, распоряжение
order, decree, command · διάταγμα του αρχηγού — приказ начальника
2
постановление, решение (официальное)
official decree, regulation, ordinance · διάταγμα της κυβέρνησης — постановление правительства
Грамматика
Ед. ч.
им.
το διάταγμα
вин.
το διάταγμα
род.
του διατάγματος
зват.
διάταγμα
Мн. ч.
им.
τα διατάγματα
вин.
τα διατάγματα
род.
των διαταγμάτων
зват.
διατάγματα
Примеры
Ο διοικητής έδωσε διάταγμα για άμεση επέμβαση.
Администратор издал приказ о немедленном вмешательстве. · The administrator issued an order for immediate intervention.
Τα διατάγματα της κυβέρνησης πρέπει να τηρούνται.
Постановления правительства должны соблюдаться. · Government decrees must be observed.
Δέχτηκε το διάταγμα χωρίς να διαμαρτυρηθεί.
Он принял приказ без возражений. · He accepted the order without protest.