γοητεία
[ɣoiˈti.a]существительноеη · женский родB2
Значения
1
очарование, притягательность, чары
charm, enchantment, allure · η γοητεία της μουσικής — очарование музыки
2
колдовство, магия (архаическое)
sorcery, witchcraft (archaic) · έργα γοητείας — акты колдовства
Грамматика
Ед. ч.
им.
η γοητεία
вин.
την γοητεία
род.
της γοητείας
зват.
γοητεία
Мн. ч.
им.
οι γοητείες
вин.
τις γοητείες
род.
των γοητειών
зват.
γοητείες
Примеры
Η γοητεία του ηθοποιού ήταν αναμφισβήτητη.
Очарование актёра было неоспоримо. · The actor's charm was undeniable.
Με τη γοητεία της φωνής της, κέρδισε το κοινό.
Своим очарованием голоса она пленила публику. · With the enchantment of her voice, she won over the audience.
Η γοητεία αυτού του τόπου με συγκίνησε βαθιά.
Притягательность этого места глубоко тронула мне душу. · The allure of this place moved me deeply.