γλύπτης
[ˈɣliptis]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
скульптор, ваятель
sculptor · καλλιτέχνης που γλυπτεί — художник, который высекает из камня
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο γλύπτης
вин.
τον γλύπτη
род.
του γλύπτη
зват.
γλύπτη
Мн. ч.
им.
οι γλύπτες
вин.
τους γλύπτες
род.
των γλυπτών
зват.
γλύπτες
Примеры
Ο γλύπτης δούλευε στο μάρμαρο με δεξιότητα.
Скульптор работал с мрамором мастерски. · The sculptor worked the marble with skill.
Οι αρχαίοι γλύπτες έδημιούργησαν αριστουργήματα.
Древние скульпторы создавали шедевры. · The ancient sculptors created masterpieces.
Επισκεφτήκαμε το εργαστήριο του γλύπτη.
Мы посетили мастерскую скульптора. · We visited the sculptor's studio.