γενετής
[ɣeneˈtis]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
родитель, отец
father, parent · ο γενετής του παιδιού — отец ребёнка
2
создатель, творец
creator, originator · ο γενετής της ιδέας — создатель идеи
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο γενετής
вин.
τον γενετή
род.
του γενετή
зват.
γενετή
Мн. ч.
им.
οι γενετές
вин.
τους γενετές
род.
των γενετών
зват.
γενετές
Примеры
Ο γενετής του είναι γιατρός.
Его отец — врач. · His father is a doctor.
Δεν ήξερε τον γενετή του.
Он не знал своего отца. · He did not know his father.
Οι γενετές είχαν μεγάλη ευθύνη.
Родители несли большую ответственность. · The parents bore great responsibility.