γενεάρχης
[ʝeneˈarçis]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
родоначальник, основатель рода
founder of a family line, patriarch · ο πρώτος της οικογένειας — первый в роду
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο γενεάρχης
вин.
τον γενεάρχη
род.
του γενεάρχη
зват.
γενεάρχη
Мн. ч.
им.
οι γενεάρχες
вин.
τους γενεάρχες
род.
των γενεαρχών
зват.
γενεάρχες
Примеры
Ο γενεάρχης της οικογένειας ήταν έμπορος.
Родоначальник семейства был купцом. · The family patriarch was a merchant.
Στη μυθολογία, ο Δευκαλίων θεωρείται γενεάρχης της ανθρωπότητας.
В мифологии Девкалион считается родоначальником человечества. · In mythology, Deucalion is regarded as the founder of mankind.
Οι γενεάρχες των δυναστειών έχουν αφήσει ίχη στην ιστορία.
Основатели династий оставили свой след в истории. · The founders of dynasties have left their mark on history.