αυτοκράτορας
[aftoˈkratos]существительноеο · мужской родB1
Значения
1
император
emperor · ο αυτοκράτορας της Ρώμης — римский император
2
самодержец, абсолютный правитель
autocrat, absolute ruler · αυτοκράτορας χώρας — самодержец страны
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο αυτοκράτορας
вин.
τον αυτοκράτορα
род.
του αυτοκράτορα
зват.
αυτοκράτορα
Мн. ч.
им.
οι αυτοκράτορες
вин.
τους αυτοκράτορες
род.
των αυτοκρατόρων
зват.
αυτοκράτορες
Примеры
Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ίδρυσε νέα πόλη.
Император Константин основал новый город. · Emperor Constantine founded a new city.
Πολλοί αυτοκράτορες έχασαν την εξουσία τους.
Многие императоры потеряли свою власть. · Many emperors lost their power.
Σέβομαι τον αυτοκράτορα για την σοφία του.
Я уважаю императора за его мудрость. · I respect the emperor for his wisdom.
Του αυτοκράτορα ήταν ανάγκη να παίρνει δύσκολες αποφάσεις.
Императору приходилось принимать трудные решения. · The emperor had to make difficult decisions.