αυλακίας
[avlaˈkias]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
борозда, канавка (в земле, на поверхности)
furrow, groove, channel (in earth or on a surface) · αυλακία στο χώμα — борозда в земле
2
щель, расселина (в камне, скале)
fissure, crevice (in rock or stone) · αυλακία στο βράχο — расселина в скале
Грамматика
Ед. ч.
им.
o αυλακίας
вин.
τον αυλακία
род.
του αυλακία
зват.
αυλακία
Мн. ч.
им.
οι αυλακίες
вин.
τις αυλακίες
род.
των αυλακιών
зват.
αυλακίες
Примеры
Ο αγρότης έκανε αυλακίες για να φυτέψει τα σιτάρια.
Фермер прорезал борозды, чтобы засеять пшеницу. · The farmer made furrows to plant the wheat.
Βαθιές αυλακίες ήταν ορατές στο βράχο από τη διάβρωση.
На скале были видны глубокие расселины от эрозии. · Deep fissures were visible in the rock from erosion.
Η αυλακία χωρούσε νερό μετά τη βροχή.
Борозда задерживала воду после дождя. · The furrow held water after the rain.