ασυγχώρητος
[asiŋˈxoritos]прилагательноеB2
Значения
1
непрощаемый, неизвинительный
unforgivable, inexcusable · ένα ασυγχώρητο λάθος — непрощаемая ошибка
2
беспощадный, безжалостный
unrelenting, merciless · ασυγχώρητο αγώνα — беспощадная борьба
Грамматика
мужской род
им.
ασυγχώρητος
вин.
ασυγχώρητο
род.
ασυγχώρητου
зват.
ασυγχώρητε
женский род
им.
ασυγχώρητη
вин.
ασυγχώρητη
род.
ασυγχώρητης
зват.
ασυγχώρητη
средний род
им.
ασυγχώρητο
вин.
ασυγχώρητο
род.
ασυγχώρητου
зват.
ασυγχώρητο
Примеры
Το ασυγχώρητο του σφάλμα κόστισε πολύ.
Его непрощаемая ошибка обошлась дорого. · His unforgivable mistake was costly.
Ήταν ασυγχώρητη η συμπεριφορά του απέναντι στη μητέρα του.
Его поведение по отношению к матери было неизвинительным. · His behaviour towards his mother was inexcusable.
Με ασυγχώρητη σκληρότητα τους αντιμετώπισε.
Он обошёлся с ними с беспощадной жестокостью. · He treated them with merciless cruelty.