αστρονόμος
[astroˈnomos]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
астроном
astronomer · επιστήμονας που μελετά τα αστέρια — учёный, изучающий звёзды
Грамматика
Ед. ч.
им.
o αστρονόμος
вин.
τον αστρονόμο
род.
του αστρονόμου
зват.
αστρονόμε
Мн. ч.
им.
οι αστρονόμοι
вин.
τους αστρονόμους
род.
των αστρονόμων
зват.
αστρονόμοι
Примеры
Ο αστρονόμος παρατηρούσε τον ουρανό.
Астроном наблюдал небо. · The astronomer observed the sky.
Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα νέο αστέρι.
Астрономы открыли новую звезду. · The astronomers discovered a new star.
Ήθελα να γίνω αστρονόμος από παιδί.
Я хотел стать астрономом в детстве. · I wanted to become an astronomer as a child.