αρετή
[aˈreti]существительноеη · женский родB1
Значения
1
добродетель, моральное совершенство
virtue, moral excellence · η αρετή της αλήθειας — добродетель честности
2
достоинство, положительное качество
merit, good quality, strength · η αρετή του κρασιού — качество вина
Грамматика
Ед. ч.
им.
η αρετή
вин.
την αρετή
род.
της αρετής
зват.
αρετή
Мн. ч.
им.
οι αρετές
вин.
τις αρετές
род.
των αρετών
зват.
αρετές
Примеры
Η αρετή είναι το θεμέλιο της καλής ζωής.
Добродетель — основание хорошей жизни. · Virtue is the foundation of a good life.
Οι αρετές του χαρακτήρα του είναι αξιοσημείωτες.
Его моральные качества достойны восхищения. · His virtues of character are remarkable.
Η κύρια αρετή αυτού του λαδιού είναι η γεύση του.
Главное достоинство этого масла — его вкус. · The main merit of this oil is its taste.