αρέσκεια
[aˈreskja]существительноеη · женский родC1
Значения
1
стремление угодить, угодничество
desire to please, obsequiousness · αρέσκεια προς τους ισχυρούς — угодничество перед сильными
2
самодовольство, самоугождение
self-satisfaction, self-indulgence · αρέσκεια στον εαυτό του — самодовольство, самоугождение
Грамматика
Ед. ч.
им.
η αρέσκεια
вин.
την αρέσκεια
род.
της αρέσκειας
зват.
αρέσκεια
Мн. ч.
им.
οι αρέσκειες
вин.
τις αρέσκειες
род.
των αρεσκειών
зват.
αρέσκειες
Примеры
Η αρέσκεια δεν οδηγεί ποτέ σε αληθινή φιλία.
Угодничество никогда не приводит к истинной дружбе. · Obsequiousness never leads to true friendship.
Κρίνει τους άλλους με αρέσκεια και αυτοπεποίθηση.
Он судит других с самодовольством и уверенностью в себе. · He judges others with self-satisfaction and self-confidence.
Η αρέσκεία του τον τύφλωσε απέναντι στην αλήθεια.
Его самоугождение ослепило его перед истиной. · His self-indulgence blinded him to the truth.