απομονωμένος
[apomɔnɔˈmɛnos]прилагательноеB2
Значения
1
изолированный, отрезанный от остального мира
isolated, cut off from the rest of the world · απομονωμένο νησί — изолированный остров
2
одинокий, находящийся в одиночестве
lonely, alone · απομονωμένος άνθρωπος — одинокий человек
Грамматика
мужской род
им.
απομονωμένος
вин.
απομονωμένο
род.
απομονωμένου
зват.
απομονωμένε
женский род
им.
απομονωμένη
вин.
απομονωμένη
род.
απομονωμένης
зват.
απομονωμένη
средний род
им.
απομονωμένο
вин.
απομονωμένο
род.
απομονωμένου
зват.
απομονωμένο
Примеры
Το χωριό ήταν απομονωμένο στα βουνά.
Деревня была изолирована в горах. · The village was isolated in the mountains.
Ένιωθε απομονωμένος στη νέα του δουλειά.
Он чувствовал себя одиноким на новой работе. · He felt lonely at his new job.
Οι απομονωμένες περιοχές έχουν δύσκολη πρόσβαση.
Удалённые районы имеют затруднённый доступ. · Isolated areas have difficult access.