αποδύνω
[apoˈðino]прилагательноеC1
Значения
1
слабый, бессильный, немощный
weak, feeble, powerless · άνθρωπος αποδυναμωμένος — ослабленный человек
2
неэффективный, малодействительный
ineffective, lacking force · αποδυναμωμένο επιχείρημα — слабое доказательство
Грамматика
мужской род
им.
αποδυναμωμένος
вин.
αποδυναμωμένο
род.
αποδυναμωμένου
зват.
αποδυναμωμένε
женский род
им.
αποδυναμωμένη
вин.
αποδυναμωμένη
род.
αποδυναμωμένης
зват.
αποδυναμωμένη
средний род
им.
αποδυναμωμένο
вин.
αποδυναμωμένο
род.
αποδυναμωμένου
зват.
αποδυναμωμένο
Примеры
Ο αποδυναμωμένος ασθενής δυσκολεύτηκε να περπατήσει.
Ослабленный пациент с трудом мог ходить. · The weakened patient struggled to walk.
Τα αποδυναμωμένα επιχειρήματα δεν πείσμε κανέναν.
Слабые доказательства никого не убедили. · The feeble arguments convinced no one.
Μετά την ασθένεια ήταν αποδυναμωμένη και κουρασμένη.
После болезни она была ослабленной и усталой. · After the illness she was weak and exhausted.