αποδεικτικός
[apodikˈtikos]прилагательноеB2
Значения
1
доказательный, служащий доказательством
demonstrative, serving as proof · αποδεικτικές ενδείξεις — доказательные улики
2
убедительный, убеждающий
convincing, persuasive · αποδεικτικός λόγος — убедительное доказательство
Грамматика
мужской род
им.
αποδεικτικός
вин.
αποδεικτικό
род.
αποδεικτικού
зват.
αποδεικτικέ
женский род
им.
αποδεικτική
вин.
αποδεικτική
род.
αποδεικτικής
зват.
αποδεικτική
средний род
им.
αποδεικτικό
вин.
αποδεικτικό
род.
αποδεικτικού
зват.
αποδεικτικό
Примеры
Τα αποδεικτικά στοιχεία ήταν πολύ σαφή.
Доказательства были очень ясными. · The evidence was very clear.
Η αποδεικτική διαδικασία διήρκεσε μήνες.
Процесс доказательства длился месяцы. · The proving process took months.
Έδωσε ένα αποδεικτικό επιχείρημα για την άποψή του.
Он привел убедительный аргумент для своего мнения. · He presented a convincing argument for his view.
Οι αποδεικτικοί σκοποί της έρευνας ήταν σαφείς.
Доказательственные цели исследования были ясны. · The evidentiary aims of the research were clear.