απαγωγός
[apaɣoˈɣos]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
похититель, похищающий (человека)
abductor, kidnapper · ο απαγωγός του παιδιού — похититель ребёнка
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο απαγωγός
вин.
τον απαγωγό
род.
του απαγωγού
зват.
απαγωγέ
Мн. ч.
им.
οι απαγωγοί
вин.
τους απαγωγούς
род.
των απαγωγών
зват.
απαγωγοί
Примеры
Ο απαγωγός συνελήφθη από την αστυνομία.
Похититель был арестован полицией. · The abductor was arrested by the police.
Οι απαγωγοί ζήτησαν λύτρα για το παιδί.
Похитители потребовали выкуп за ребёнка. · The kidnappers demanded ransom for the child.
Εντόπισαν τον απαγωγό μετά από τρεις ημέρες.
Они разыскали похитителя через три дня. · They located the kidnapper after three days.