ανακοπή
[anakoˈpi]существительноеη · женский родB2
Значения
1
остановка, прерывание (движения, процесса)
interruption, stoppage (of movement or process) · ανακοπή του κυκλοφορίας — остановка движения
2
отскок, отбой (физический)
rebound, bounce (physical) · η ανακοπή της μπάλας — отскок мяча
3
возражение, возражение в суде
objection, legal objection · ανακοπή κατά του κατηγορουμένου — возражение против обвиняемого
Грамматика
Ед. ч.
им.
η ανακοπή
вин.
την ανακοπή
род.
της ανακοπής
зват.
ανακοπή
Мн. ч.
им.
οι ανακοπές
вин.
τις ανακοπές
род.
των ανακοπών
зват.
ανακοπές
Примеры
Η ανακοπή του τραίνου προκάλεσε καθυστέρηση.
Остановка поезда вызвала задержку. · The train's stoppage caused a delay.
Ο δικηγόρος κατέθεσε ανακοπή κατά της απόφασης.
Адвокат подал возражение против решения. · The lawyer filed an objection to the ruling.
Οι ανακοπές του καρδιακού παλμού ήταν ανώμαλες.
Перебои сердечного ритма были нерегулярными. · The heart's arrhythmias were irregular.
Χωρίς ανακοπή συνέχισε το άθλημα.
Без перерывов продолжилась игра. · The game continued without interruption.