αναίσθητος
[anˈɛsθitos]прилагательноеB2
Значения
1
бесчувственный, нечувствительный (к чему-л.)
insensitive, unfeeling (to something) · αναίσθητος στον πόνο — нечувствительный к боли
2
незаметный, неощутимый
imperceptible, unnoticeable · αναίσθητη μεταβολή — незаметное изменение
3
бессознательный, потерявший сознание
unconscious, having lost consciousness · αναίσθητος ασθενής — бессознательный пациент
Грамматика
мужской род
им.
αναίσθητος
вин.
αναίσθητο
род.
αναίσθητου
зват.
αναίσθητε
женский род
им.
αναίσθητη
вин.
αναίσθητη
род.
αναίσθητης
зват.
αναίσθητη
средний род
им.
αναίσθητο
вин.
αναίσθητο
род.
αναίσθητου
зват.
αναίσθητο
Примеры
Ήταν αναίσθητος στα συναισθήματα των άλλων.
Он был бесчувственен к чувствам других. · He was insensitive to the feelings of others.
Η αλλαγή ήταν αναίσθητη και σταδιακή.
Изменение было незаметным и постепенным. · The change was imperceptible and gradual.
Ο ασθενής έπεσε αναίσθητος στο έδαφος.
Пациент упал без сознания на землю. · The patient fell unconscious to the ground.
Μιλούσε με αναίσθητο τόνο για τα τραγικά γεγονότα.
Он говорил бесстрастно о трагических событиях. · He spoke in an emotionless tone about the tragic events.