αλήτης
[aˈlitis]существительноеο · мужской родB1
Значения
1
бродяга, скиталец
vagrant, wanderer · άνθρωπος χωρίς σπίτι — человек без дома
2
нищий
beggar · ζητά χρήματα στο δρόμο — просит деньги на улице
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο αλήτης
вин.
τον αλήτη
род.
του αλήτη
зват.
αλήτη
Мн. ч.
им.
οι αλήτες
вин.
τους αλήτες
род.
των αλητών
зват.
αλήτες
Примеры
Ο αλήτης περπατούσε στις άδειες δρόμους.
Бродяга ходил по пустынным улицам. · The vagrant walked the empty streets.
Συναντήσαμε έναν αλήτη κοντά στο σταθμό.
Мы встретили нищего рядом со станцией. · We met a beggar near the station.
Οι αλήτες ζουν δύσκολη ζωή.
Бродяги живут сложной жизнью. · Vagrants lead a difficult life.