έπαινος
[ˈepenos]существительноеο · мужской родB1
Значения
1
похвала, одобрение
praise, approval · λόγια επαίνου — слова похвалы
2
честь, слава
honour, glory · έπαινος και δόξα — честь и слава
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο έπαινος
вин.
τον έπαινο
род.
του επαίνου
зват.
επαινε
Мн. ч.
им.
οι έπαινοι
вин.
τους επαίνους
род.
των επαίνων
зват.
επαινοι
Примеры
Ο δάσκαλος έδωσε έπαινο στην καλή του συμπεριφορά.
Учитель похвалил его за хорошее поведение. · The teacher praised him for his good behaviour.
Λαμβάνει επαίνους για την σκληρή του δουλειά.
Он получает похвалы за свой тяжёлый труд. · He receives praise for his hard work.
Δικαίως του ανήκει ο έπαινος του κοινού.
По праву ему принадлежит одобрение общества. · He rightfully deserves public acclaim.