έγκλημα
[ˈeŋklima]существительноеτο · средний родB1
Значения
1
преступление, уголовное преступление
crime, criminal offence · σοβαρό έγκλημα — тяжкое преступление
2
вина, обвинение, упрёк
guilt, charge, accusation · δεν έχω έγκλημα — я не виноват
Грамматика
Ед. ч.
им.
το έγκλημα
вин.
το έγκλημα
род.
του εγκλήματος
зват.
έγκλημα
Мн. ч.
им.
τα εγκλήματα
вин.
τα εγκλήματα
род.
των εγκλημάτων
зват.
εγκλήματα
Примеры
Η αστυνομία διέρευνα το έγκλημα σχολαστικά.
Полиция тщательно расследует преступление. · The police are investigating the crime thoroughly.
Κατηγορείται για ένα σοβαρό έγκλημα.
Его обвиняют в тяжком преступлении. · He is charged with a serious crime.
Τα εγκλήματα αυτά δεν θα μείνουν ατιμώρητα.
Эти преступления не останутся безнаказанными. · These crimes will not go unpunished.
Δεν έχει έγκλημα για το συμβάν.
Он не несёт ответственности за произошедшее. · He bears no guilt for what happened.